01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 16 – 17 – 18 – 19 – 20 - 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 31 – 32 – 33 – 34 – 35 - 36 – 37 – 38 – 39 – 40 - 41 – 42 – 43 – 44 – 45 - 46 – 47 – 48
37 Рука СПАДАРОВА была́ на імне і вывяла мяне ў духу СПАДАРОВЫМ, і пастанавіла мяне сярод даліны, а яна была поўная касьцей, 2 І абвёў мяне навокал, навокал, і гля, было іх вельма шмат на зьверху даліны, і гля, вельма сухія. З І сказаў імне: „Сыну людзкі! ці ажывуць гэтыя косьці?" І я сказаў: „Спадару СПАДАРУ, Ты ведаеш". 4 І сказаў імне: „Праракай праз гэтыя косьці і скажы ім: косьці сухія, слухайце слова СПАДАРОВА : 5 Гэтак кажа Спадар СПАДАР гэтым касьцём: вось, Я ўвяду дух у вас, і вы ажывіце; б І дам на вас жылы, і аблажу вас целам, і абцягну вас скураю, і ўлажу дух у вас, і вы ажывіце; і даведаецеся, што Я - СПАДАР". 7 Дык Я праракаў, як імне было расказана; і як Я праракаў, быў гук, і вось рух, і косьці бліжыліся, косьць да косьці свае. 8 І я глядзеў: гля, жылы а цела паказаліся на іх, і скура абцягнула іх зьверху; але ня было духу ў іх. 9 І сказаў імне: „Праракай да духа, праракай, сыну людзкі, і скажы духу: гэтак кажа Спадар СПАДАР: прыходзь ад чатырох вятроў, душа, і дыхай на гэтых забітых, і яны ажывуць. 10 Дык я праракаў, як расказана імне; і ўвыйшоў у іх дух; і яны ажылі, і сталі на ногі свае - войска вельмі, вельмі вялікае.
11 І сказаў імне: „Сыну людзкі! гэтыя косьці - гэта цэлы дом Ізраеляў. Вось, яны кажуць: ,Нашыя косьці высахлі, і надзея наша загінула, мы адарваныя'. 12 Затым праракай і скажы ім: гэтак кажа Спадар СПАДАР: Абач, Я адчыню грабы вашы, і ўзьвяду вас із грабоў,
людзе Мой, і прывяду вас да зямлі Ізраелявае. 1З І даведаецеся, што Я - СПАДАР, як Я адчыню грабы вашыя, людзе Мой, і ўзьвяду вас із грабоў вашых, 14 І ўлажу дух Мой у вас, і вы ажывіце, і памяшчу вас у зямлі вашай; тады вы даведаецеся, што Я, СПАДАР, казаў і здойсьніў, агалашае СПАДАР".
15 Было імне слова СПАДАРОВА, кажучы: 16 „Ты ж, сыну людзкі, вазьмі сабе дзерва й напішы на ім: ,Юду а сыном Ізраелявым, сябром ягоным'; тады вазьмі другі кавалак дзерва й напішы на ім: ,Язэпу дзерва Яхрэмава і ўсяго дому Ізраелявага, сяброў ягоных'. 17 І дабліж іх адно да аднаго ў вадно дзерва, і яны стануць адным у руццэ Тваёй. 18 І як будуць гукаць табе сынове люду твайго, кажучы: ,Ці не зьясьніш нам, што гэта ў цябе ?' 19 Кажы ім: гэтак кажа Спадар СПАДАР: абач, Я бяру дзерва Язэпава, каторае ў руццэ Яхрэмавай і ў пакаленьняў Ізраелявых, сяброў Ягоных, і прылажу іх да яго, да дзерва Юдзінага, і ўчыню іх адным дзервам, і яны будуць адным у руццэ Маёй. 20 І будуць дзервы, на каторых ты напішаш, у руццэ Тваёй перад ачыма іхнымі; 21 І кажы ім: гэтак кажа спадар СПАДАР: гля, Я вазьму сыноў Ізраелявых з памеж народаў, куды яны пайшлі, і зьбяру іх зусюль, і прывяду іх да зямлі іхнае. 22 І ўчыню іх адным народам у зямлі, на горах Ізраелявых, і адзін кароль будзе каралём у іх, наперад яны ня будуць двума народамі ані будуць падзеленыя на два каралеўствы. 23 І наперад ня будуць плюгавіцца балванамі сваімі ані абрыднымі рэчмі сваімі, ані якімі-колечы выступамі сваімі, але Я вывальню іх із усіх мясцовасьцяў жыцьця іхнага, ідзе яны грашылі, і ачышчу іх, і будуць Імне людам, а Я буду ім Богам. 24 І Давід, слуга Мой, будзе каралём над імі, і адзін пастыр будзе ў вусіх іх; таксама будуць хадзіць у судох Маіх, і дзяржаць уставы Мае, і паўніць іх. 25 І будуць жыць на зямлі, што Я даў Якаву, слузе Свайму, на каторай жылі айцове вашы; яны будуць жыць на ёй, і дзеці іхныя, і дзеці дзяцей іхных на векі; і слуга Мой Давід будзе князям у іх на векі. 26 І ўчыню змову супакою зь імі, яна будзе змоваю вечнай зь імі; і памяшчу іх, і памножу іх, і пастанаўлю сьвятыню Сваю сярод іх назаўсёды. 27 І вітальня Мая будзе зь імі; але, Я буду ім Богам, а яны будуць Імне людам. 28 І даведаюцца народы, што Я, СПАДАР, пасьвячаю Ізраеля, як сьвятыня Мая будзе сярод іх на заўсёды".
|