01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20
21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36
16 I ўзяў Кора, сын Іцгара, сына Когафа Левянка, а Дафан а Авірам Елявёнкі а Он Пелефёнак, сынове Рувінавы, 2 I паўсталі на Масея, разам ізь дзьвесьце пяцьдзясят сынамі Ізраельскімі, князьмі збору, гуканымі на ўрочыстыя зборы, людзьмі славутымі. 3 I зьберліся супроці Масея а Аарона, і сказалі ім: „Досыць вам; увесь збор, усі сьвятыя, і сярод іх СПАДАР. Чаму ж вы ўзьнімаецеся над грамадою СПАДАРОВАЙ?" 4 Пачуў Масей, і паў на від свой, 5 I гукаў да Коры й да ўсяе вяткі ягонае, кажучы: „Нараніцы паведаме СПАДАР, хто Ягоны, і хто сьвяты, і дабліжа да Сябе; і каго Ён абярэць, таго дабліжа да Сябе. 6 Во што зрабіце: вазьміце сабе кадзільніцы, Кора а ўся вятка ягоная, 7 I палажэце ў іх цяпло, і ўсыпіце ў іх кадзіла перад СПАДАРОМ заўтра: і будзе, каго абярэць СПАДАР, тый сьвяты. Досыць вам, сынове Левавы!" 8 I сказаў Масей Коры: „Паслухайце, калі ласка, сынове Левавы: 9 Няго ж мала вам, што аддзяліў Бог Ізраеляў вас ад збору Ізраельскага, каб дабліжыць вас да Сябе, каб паўніць службы ля вітальні СПАДАРОВАЕ і стаяць перад грамадою, служыць ім? 10 I Ён дабліжыў цябе і ўсіх братоў тваіх, сыноў Левавых, із табою, і вы дамагаецеся яшчэ й сьвятарства. 11 Дык ты а ўся вятка твая, тыя, каторыя зьберліся супроці СПАДАРА, а Аарон, што ён, што вы наракаеце на яго?"
12 I паслаў Масей гукнуць Дафана а Авірама Елявёнкаў; але яны сказалі: „Ня ўзыйдзем. 13 Ціж мала таго, што ты ўзьвёў нас ізь зямлі, у каторай цячэць малако а мёд, каб загубіць нас на пустыні ? і ты яшчэ хочаш панаваць над намі, на'т панаваць? 14 Ты ж ня прывёў нас да зямлі, ідзе цячэць малако а мёд, і ня даў нам спадак поля а вінішча. Ціж вочы гэтым людзём хочаш вылупіць? Ня ўзыйдзем!"
15 I вельмі стала немарасна Масею, і сказаў СПАДАРУ: „Не зьвярніся да дароў іхных; я ня ўзяў у іх ні воднага асла й ня ўчыніў ліха ні воднаму зь іх".
16 I сказаў Масей Коры: „Ты а ўся вятка твая будзьце заўтра перад відам СПАДАРА, ты а яны і Аарон. 17 I вазьміце кажны сваю кадзільніцу, і палажэце ў іх кадзіла, і дабліжча перад від СПАДАРОЎ, кажны сваю кадзільніцу, дзьвесьце пяцьдзясят кадзільніц; і ты й Аарон, кажны сваю кадзільніцу". 18 I ўзялі кажны сваю кадзільніцу, і палажылі ў іх цяпла, і ўсыпалі ў іх кадзіла, і сталі ля ўходу ў вітальню збору; і Масей і Аарон. 19 I зьбер супроці іх Кора ўсю грамаду да ўходу будану збору. I зьявілася слава СПАДАРОВА ўсяму збору.
20 I казаў СПАДАР Масею а Аарону, кажучы: 21 „Адлучыцеся ад вяткі гэтае, і Я якга выгублю іх". 22 I яны палі на віды свае й сказалі: „Божа, Божа духоў усялякага цела! Ціж не адзін чалавек ізграшыў, і на ўсю грамаду Ты гневацца будзеш?" 23 I казаў СПАДАР Масею, кажучы: 24 „Кажы грамадзе, кажучы: узыйдзіце з усіх бакоў ад гасподы Корынае, Дафановае а Авірамавае". 25 I ўстаў Масей, і пайшоў да Дафана а Авірама, і за ім пайшлі старцы Ізраелявы. 26 I сказаў збору, кажучы: „Адвярніцеся ж ад людзёў ліхіх гэтых, і не датыкайцеся да нічога, што належа да іх, каб не загінуць вам у вусіх грахох іхных". 27 I ўзышлі яны ад гасподы Корынае, Дафановае а Авірамавае наўкола, а Дафан а Авірам вышлі й стаялі ля ўходу буданоў сваіх, і жонкі іхныя, і дзеці іхныя, і дзецяняты іхныя. 28 I сказаў Масей: „3 гэтага пазнаеце, што СПАДАР паслаў мяне чыніць усі справы гэтыя, бо я не сваім адумам: 29 Бо калі яны памруць, як памірае кажны чалавек, і стрэне іх такі кон, як усіх стракае людзёў, то не СПАДАР паслаў мяне. 30 А калі новае тварэньне створа СПАДАР, і зямля рашчыне вусны свае й глынець іх а ўсе, што ў іх, і яны жывыя зыйдуць да шэолю, то будзеце ведаць, што ўлегцы замелі людзі гэтыя СПАДАРА". 31 I было, як скончыў казаць гэтыя словы, раськяпілася зямля, што пад імі. 32 I рашчыніла зямля вусны свае, і глынула іх а дамы іхныя, і кажнага чалавека, што ў Коры, і ўсю маемасьць. 33 I зышлі яны з усім, што належала да іх, жывыя да шэолю, і пакрыла іх зямля, і загінулі яны з памеж грамады. 34 I ўсі Ізраелцы, што былі наўкола іх, уцяклі на крык іхны, бо, казалі яны, ,,каб не праглынула нас зямля". 35 I вышла цяпло ад СПАДАРА, і пажэрла тых дзьвесьце пяцьдзясят мужоў, каторыя абраклі кадзіла. 36 I гукаў СПАДАР Масею, кажучы: 37 „Скажы Елеазару, сыну Аарона, сьвятара, і хай ён падыйме кадзільніцы з пажарышча, а цяпло раскіньце далей, бо ўсьвяціліся 38 Кадзільніцы грэшнікаў гэтых супроці душаў сваіх. Хай зробяць ізь іх выбітыя бляхі - пацягненьне да аброчніка, бо яны прынесьлі іх перад від СПАДАРА, і яны ўсьвяціліся; і будуць яны знакам сыном Ізраелявым". 39 I ўзяў Елеазар, Сьвятар, мядзяныя кадзільніцы, каторыя прынесьлі спаленыя, і раскавалі іх на бляхі - пацягненьне да аброчніка, 40 Памятка сыном Ізраелявым, каб не дабліжыўся чалавек чужы, каторы не з насеньня Ааронавага, кадзіць кадзіла перад від СПАДАРОў, і каб ня быў, як Кора а вятка ягоная, як гукаў яму СПАДАР Масеям. 41 I наракала ўся грамада сыноў Ізраелявых назаўтрае на Масея а Аарона, кажучы: „Вы ўчынілі сьмерць люду СПАДАРОВАМУ". 42 I было, як зьберлася грамада супроці Масея а супроці Аарона, і зьвярнуліся да будану збору, і вось, булак пакрыў яго, і зьявілася слава СПАДАРОВА; 43 I прышоў Масей а Аарон да будану збору.
44 I гукаў СПАДАР Масею, кажучы: 45 „Падыйміцеся з памеж гэтае грамады, і Я якга загублю іх". Але яны палі на віды свае. 46 I сказаў Масей Аарону: „Вазьмі кадзільніцу, і палажы ў яе цяпла з аброчніка, і ўсып кадзіла, і йдзі барзьдзен да збору, і зрабі ласкіўчыненьне ім; бо вышаў гнеў ад СПАДАРА, пачаўся мор. 47 I ўзяў Аарон, 'як сказаў Масей, і пабег у сярэдзіну грамады, і вось, пачаўся тый мор у людзе. I ён палажыў кадзіла, і ўчыніў ласкіўчыненьне люду. 48 I стаў ён памеж мертвых і жывых, і мор запыніўся. 49 I было памерлых ад мору чатырнанцаць тысяаў і сямсот чалавекаў, апрача памерлых у справе Корынай. 50 I зьвярнуўся Аарон да Масея, да ўходу будану збору, і мор запыніўся.
|
Галерэя
