01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 06

4

1 Кажу вам: Пакуль спадкаемца малалетні, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,

2. але знаходзіцца да вызначанага часу пад апякунамі і аканомамі.

3. Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, служылі стыхіям сьвету.

4. А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог свайго Сына, народжанага жанчынай, народжанага пад законам,

5. каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленьне.

6. А дзеля таго, што вы - сыны, спаслаў Бог Духа Сына свайго ў сэрцы вашыя, які кліча: "Абба, Ойча!"

7. Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемца з волі Божай.

Заклік не зыходзць з дарогі веры

8. Але тады, калі ня ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасьці ня ёсьць багамі.

9. Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да ліхіх і бясьсільных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?

10. Вы глядзіцё на дні, месяцы, часы і гады!

11. Баюся за вас, што надарма працаваў у вас.

12. Браты, прашу вас, будзьце такія, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне ня скрыўдзілі.

13. Вы ж ведаеце, як з прычыны хваробы цела першы раз абвяшчаў вам Эвангельле,

14. і, не зважаючы на маю кволасьць, якая была для вас спакусаю, вы не пагрэбавалі мною і не адапхнулі, але прынялі мяне як пасланца Божага, як Хрыста Езуса.

15. Дзе ж тады тое шчасьце вашае? Сьведчу вам, што калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.

16. Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?

17. Клапоцяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.

18. Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас,

19. дзеткі мае, якіх зноў раджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.

20. Хацеў бы я быць у вас у гэты момант ды зьмяніць голас мой, бо сам ня ведаю, што з вамі рабіць.

Сара і Агар

21. Скажыце мне вы, што хочаце жыць пад законам, ці ж вы ня слухаеце закону?

22. Напісана ёсьць, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.

23. Але той, што з нявольніцы, з волі цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, - праз абяцаньне.

24. Гэта як алегорыя сказана. Бо гэта два Запаветы; адзін, што на гары Сінай, што нявольнікаў родзіць, гэта Агар.

25. Бо Агар - гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, і зьняволена з сынамі сваімі.

26. Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны і ёсьць маткай нашай.

27. Напісана бо: "Узьвесяліся, няплодная, якая не раджаеш, гамані і крычы, якая ня мучаешся, бо ў кінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа".

28. Мы ж, браты, паводле Iзаака дзеці абяцаньня.

29. Але як і тады той, што з волі цела нарадзіўся, перасьледваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

30. А што кажа Пісаньне? "Выгані нявольніцу і яе сына, бо ня будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай".

31. Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.