01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28
14
Дзейнасьць Езуса і вучняў у Галілеі
Сьмерць Яна Хрысьціцеля
1. У той час слава аб Езусе дайшла і да тэтрарха Герода.
2. Дык сказаў ён слугам сваім: "гэта Ян Хрысьціцель. Ён уваскрос з мёртвых, і таму праз яго творацца цуды".
3. Бо Герод узяў Яна, і налажыў на яго кайданы, і пасадзіў у вязьніцу дзеля Герадыяды, жонкі Філіпа, брата свайго.
4. Бо Ян казаў яму: "Не належыцца табе мець яе".
5. Дык ён хацеў забіць яго, але баяўся народу, бо мелі яго за прарока.
6. Але ў дзень нараджэньня Герода дачка Герадыяды скакала ў прысутнасьці ўсіх і спадабалася Героду.
7. Дык пад прысягай абяцаў ёй даць, што толькі ад яго запатрабуе.
8. Яна, навучаная маткай сваёй, сказала яму: "дай мне на місе галаву Яна Хрысьціцеля".
9. Кароль засмуткаваў, але дзеля прысягі ды дзеля тых, што разам сядзелі, загадаў даць.
10. І паслаў ката, і той адсёк Яну галаву ў вязьніцы.
11. Затым прынесьлі яго галаву на місе і далі дзяўчыне, а яна занесла яе маці сваёй.
12. Вучні яго, прыйшоўшы, узялі цела і пахавалі яго. Ды, вярнуўшыся, расказалі пра гэта Езусу.
Цудоўнае памнажэньне хлеба
13. Езус,пачуўшы аб гэтым, адплыў адтуль на лодцы ў пустыннае месца адзін. І, пачуўшы аб гэтым, грамады пайшлі за Ім з гарадоў пешшу.
14. Калі выйшаў, убачыў вялікі натоўп і пашкадаваў іх, і аздаравіў хворых іхніх.
15. Калі настаў вечар, падыйшлі да Яго вучні Яго і сказалі: "Месца тут пустыннае і ўжо позна; адпусьці людзей, хай ідуць ў вёскі і купяць сабе харчоў".
16. Езус сказаў ім: "Хай не адыходзяцца, вы дайце ім есьці".
17. Адказалі яны Яму: "Ня маем мы тут нічога, толькі пяць хлябоў і дзьве рыбы".
18. І сказаў ім: "Прынясіце Мне іх сюды".
19. І загадаў людзям сесьці на траве. І, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбы, глянуў у неба, багаславіў, і паламаў, і раздаў вучням, а вучні - людзям.
20. Дык елі ўсе і наеліся, а з астаткаў сабрана кускоў дванаццаць поўных кашоў.
21. Людзей жа, што елі, было пяць тысяч апрача жанчын і дзяцей.
Езус ходзіць па моры
22. Затым загадаў вучням сесьці ў лодкі і ўперадзіць Яго на другі бераг, пакуль Ён адпусьціць людзей.
23. І, адпусьціўшы людзей, адзін узыйшоў на гару маліцца. А калі зьвечарэла, адзін там прабываў.
24. А ў той час лодка адплыла далёка ад берага, і кідалі ёю хвалі, бо вецер быў праціўны.
25. А чацьвёртай начной варце прыйшоў да іх Езус па моры.
26. Убачыўшы Яго ідучага па моры, вучні спалохаліся і казалі: "Гэта здань!" Ды ад страху закрычалі.
27. Дык адразу прагаварыў да іх Езус: "Мейце пэўнасьць, гэта Я; не палохайцеся".
28. Пётар жа сказаў Яму: "Госпадзе, калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе".
29. А Ён скзаў: "Ідзі!" Дык Пётар, вылезшы з лодкі, пайшоў па вадзе, каб прыйсьці да Езуса.
30. Але, адчуўшы раптоўны вецер, спалохаўся і пачаў тануць, дык закрычаў: "Госпадзе, ратуй мяне!"
31. А Езус, выцягнуўшы руку, зараз схапіў яго і сказаў яму: "Малой ты веры, чаму зьняверыўся?"
32. І калі ўвайшлі ў лодку, сьціх вецер.
33. Дык тыя, што былі ў лодцы, падыйшлі і пакланіліся Яму, кажучы: "Сапраўды, Ты - Сын Божы".
Аздараўленьні ў зямлі Генэсарэцкай
34. І калі пераправіліся, прыйшлі ў зямлю Генэсарэцкую.
35. І людзі таго месца, калі пазналі Езуса, разьвясьцілі па ўсёй гэтай ваколіцы. Дык прыносілі да Яго ўсіх блага чуючыхся
36. і прасілі Яго дакрануцца хоць да краю шаты Ягонай; і каторыя толькі дакраналіся - здаравелі.
|